Direct naar Ticketshop

Terra X Vervallen wereld

Terug naar Terra X spelwereld startpagina
Spelwereld: vervallen wereld
Spelwereld: gildes en groeperingen
Spelwereld: Geografie
Spelwereld: Religies
Spelwereld: Personages en begrippen
Spelwereld: Personage maken
Spelwereld: Teasers en meer...


Deze pagina bevat informatie over de 'Vervallen Wereld' waar 'Terra X' zich in afspeelt.

Het evenement Terra X speelt zich af in de Vervallen Wereld, onze eigen wereld in de verre toekomst. Na eeuwen van technologische ontwikkeling, oorlog, onderdrukking en het mysterieuze alles-vernietigende Teoc kwamen de hoogtijdagen van de mens, het tijdperk der Anciens, ten einde. Sindsdien is het eigenlijk alleen maar bergafwaarts gegaan met de wereld. Wat houdt het leven in deze Vervallen Wereld nu eigenlijk in? Hoe ziet het dagelijks leven van een gemiddeld persoon eruit?

In het onderstaande stuk willen wij, de organisatie van Terra X, spelers enkele handreikingen bieden over wat de Vervallen Wereld is, zodat wij met z'n allen een zo consistent mogelijke, geloofwaardige -maar ook grimmige- wereld neer kunnen zetten. Nogmaals benadrukken wij graag dat de wetenschap dat de Vervallen Wereld onze wereld is, alleen gebruikt mag worden als Uit Spel beeldvorming. De huidige bewoners van de Vervallen Wereld bezitten amper tot geen kennis over wat zij nu de Anciens noemen.

De Anciens & Teoc
incense burnerOoit was de wereld een mooie plek, maar toen kwam Teoc. Wat Teoc exact was, weet eigenlijk niemand, maar er gaan een boel verschillende verhalen rond. Een ding is zeker; het bracht de gehele wereld in verval. Voor Teoc was de wereld in de handen van de Anciens. Wie (of wat) ze waren, weet niemand meer zeker. De een meent dat de Anciens een zeer hoog ontwikkeld ras van goddelijke wezens waren, de ander verteld dat zij reuzen uit de wereld zelf zouden zijn. De Enfant Lumières beweren dat de Anciens zeer verlichte mensen waren die het bijzijn van de Lichtheer genoten, terwijl sommige dwergen roepen dat zíj de Anciens waren in hun hoogtijdagen.

Waar wél iedereen het over eens is, is dat de Anciens de wereld van vóór Teoc beheersten. Zij zouden gigantische steden hebben gemaakt, met bouwwerken tot in de wolken. Als je de verhalen gelooft, dan zouden de Anciens bijna alles hebben gekund: Steen in vloeibare vorm bewerken, van de ene hoek van de wereld naar de andere vliegen in een oogwenk, leven creëren en eindigen naar believen, hun lichamen vervormen en zelfs, volgens de wildste verhalen, tussen de sterren wonen.

De Vervallen Wereld is de nalatenschap van de Anciens. Haar bewoners van nu, eeuwen na Teoc, weten van hun bestaan af, maar tasten veelal in het duister over de details. Af en toe vindt iemand een voorwerp of ruïne van de Anciens, wat in dit deel van de wereld ook wel wordt aangeduid als artefacten. Vaak is het schroot, maar soms heeft het de tand des tijds overleefd en kan men uit deze, extreem waardevolle, artefacten proberen de geheimen van de wereld voor Teoc te ontwaren.

Hoe lang Teoc precies geleden is, is bij bijna niemand bekend. De meesten zijn het er wel over eens dat Teoc eeuwen geleden plaats vond. Een veelgebruikte jaartelling in het deel van de Vervallen Wereld waar het evenement zich afspeelt, Yerab, telt vanaf het einde van Teoc. Ondanks vele lokale verschillen over het precieze jaartal, schommelen veel van de tellingen rond de 7 eeuwen na Teoc.

Het GIF
2 malformesWaarschijnlijk wel de meest gevaarlijke nalatenschap van Teoc is het GIF. Ook hiervan weet men niet precies wat het is, maar dat het een bedreiging vormt is voor iedereen duidelijk. Het GIF is als de ziekte van de Vervallen Wereld en grote gebieden zijn er mee besmet. Het GIF komt in veel verschillende vormen voor. Soms is het een onzichtbaar gas, andere vormen zijn duidelijk te zien als een dichte wolk, een donkere slijmachtige substantie of haast gloeiend gesteente. De gevolgen van GIF op de omgeving zijn bijna altijd goed te zien. De ene keer als smerige, stinkende moerassen, de andere keer in droge, desolate niemandslanden waar niets leeft of groeit. Soms als een meer van walgelijk zwart, borrelend water. Sommigen spreken zelfs over GIF gebieden die rechtstreeks tegen de natuur in te lijken gaan: een vlakte met een zee van glas of een pikzwart bos waar dode, verbrande bomen brandend hars uit bloeden.

Blootstelling aan het GIF heeft altijd drastische gevolgen, maar die gevolgen zijn uiteenlopend. Voor een enkeling is het een snel doodvonnis. Voor de meesten is het het begin van een afschuwelijke lijdensweg die na ziekte en aftakeling in de dood pas rust vindt. Sommige bewoners van de Vervallen Wereld overleven blootstelling aan het GIF, vaak omdat het maar van korte duur of een zwakke vorm van GIF was, maar niemand blijft ongeschaad. Ook voor hen die het overleven zijn er gevolgen als misselijkheid of blindheid, haaruitval of onvruchtbaarheid. Deze symptomen zullen hen de rest van het leven teisteren.

Meer weten over de bewoners van het GIF? Kijk dan bij de Malformés.

Samenlevingen en nederzettingen
Versprokkeld door het treurige landschap van de Vervallen Wereld vindt men diverse nederzettingen. Deze zijn doorgaans klein en tellen vaak niet meer dan 100 tot 150 inwoners. En een grote hoeveelheid is nóg kleiner; de bewoonbare delen van de wereld zijn doorspekt met kleine gemeenschappen van een handvol inwoners. Groot, klein of minuscuul; allen hebben zij te maken met dezelfde problemen. Een Diocèse der Enfant Lumières kampt met precies dezelfde problematiek als een koninkrijk van de Agricoles of een gemeenschap om een Mineur-mijn; voedselschaarste, gebrek aan grondstoffen en vele dreigingen van buitenaf.

In het westen van Yerap, waar Terra X zich afspeelt, is de zogenaamde Gildecultuur dominant. Dit is de veel gebruikte term die men heeft gegeven aan de vorm van samenleving waarin de verschillende grote en kleine Gildes de dienst uitmaken en waar bijna een ieder zich bij een Gilde heeft aangesloten. De meeste nederzettingen in dit deel van de Vervallen Wereld, van de kleinste gehuchten tot de grotere steden, bestaan ook louter uit verschillende afdelingen van de Gildes.

Natuurlijk zijn er ook zij die, vrijwillig of niet, Gildeloos zijn. Het komt slechts zeer zelden voor dat dit grotere groeperingen zijn; de noodzaak van de Gildes om te overleven is dusdanig groot dat het zonder hen haast niet te doen is.

Vaak hebben dit soort samenleving een extra probleem waar zij mee kampen, los van wat iedereen in de Vervallen Wereld ervaart: wanneer zij kennis bezitten die normaal een Gilde toebehoort, proberen de Gildes dit hard af te straffen. Vooral kleine groeperingen of individuen die bijvoorbeeld geneeskunde bedrijven, zullen vroeg of laat een groep Medecin Combatants op bezoek krijgen.

In de meeste gemeenschappen zijn échte huizen een zeldzaam gezicht. Veelal leeft men in plaggenhutten, tenten of geïmproviseerde onderkomens gebouwd van wat de omgeving daar te bieden heeft. In wat meer welvarende gebieden of op plaatsen waar meer materialen voor handen liggen, zijn woningen van hout en leem te vinden. Echter vormen zij niet de norm. Immers heeft men weinig kennis en nog minder middelen om fatsoenlijk een woning te bouwen en te onderhouden.

terraX Village 2Bij meer permanente nederzettingen, vaak een al langer bestaand rijk, worden vaak fortificaties opgebouwd. Echter, wat men vaak 'kastelen' noemt bestaat vaak uit verhoogde bouwwerken uit hout en incidenteel steen, omheind met een palissade. In berggebieden of in de nabijheid van geruïneerde Anciens bouwwerken komen forten en muren van gestapelde brokken oud steenwerk wel eens voor; een waar teken van macht en rijkdom. Ook hebben sommigen, vooral Mineurs, grotten en tunnels weten de vinden die nog verstevigd worden door de restanten van de Oude Tijd.

Hoewel het gros bestaat uit kleine nederzettingen, komen er In de Vervallen Wereld ook steden voor. Deze variëren sterk in inwonersaantallen. Noemenswaardig zijn vooral de echte grote steden, gebouwd in, op of nabij ruïnes van steden van Anciens, met soms wel duizend inwoners. Steden van deze omvang zijn echter zeldzaam. De woningen hier zijn gebouwd met materialen die uit de ruïnes gesloopt zijn. Vakkundig bouwwerk is het vaak niet en de meeste huizen zijn lek en tochtig en willen bij aardbevingen - zogenaamde naschokken van Teoc - nog wel eens instorten.

Het leven in de steden, of ze nou groot of kleiner zijn, is zwaar en vaak ellendig. Het is een constante strijd om te overleven, want zoveel mensen en wezens op een plaats brengt nog meer voedselschaarste, tekort aan grondstoffen en raciale wrijvingen dan normaal al aanwezig in de Vervallen Wereld. Echter bieden steden een redelijk goede bescherming tegen bedreigingen van buitenaf en is het hier waar handel naartoe trekt dus het meeste te verdienen valt.

Samenlevingen bestaan er in verschillende vormen en structuren. Hier lees je meer over bij Gildes en Groeperingen.

Normen en waarden
De hardheid van het alledaagse bestaan maakt voor geheel eigen normen en waarden. Zo wordt er bijvoorbeeld niet raar opgekeken van slavernij. Sterker nog, het wordt vaak als zowel jaloersmakend als beangstigend gezien als iemand genoeg voedsel heeft om ook slaven te kunnen voeden. Ook wordt vaak het stelen van voedsel net zo zwaar, of zelfs zwaarder bestraft dan moord. De dood is namelijk snel, maar de hongerdood is langzaam en pijnlijk. Daarom kiezen ook veel samenlevingen ervoor om misdadigers niet hun leven (direct) te ontnemen, maar wordt er bij zware misdaden gekozen voor verminking en vervolgens verbanning. Deze 'verbanmis' zorgt ervoor dat de misdadiger de samenleving verlaat, nergens anders welkom is en uiteindelijk uitgemergeld en alleen sterft. Vaak is voor hen nog maar een mogelijkheid tot overleven: het aansluiten bij een bende Cannibales.
Ook moord, doodslag en mishandeling zijn aan de orde van de dag in Yerap en men kijkt er lang niet altijd van op. Nodeloos een leven nemen blijft een heftig gegeven, maar er zijn genoeg redenen waarom iemand het zou 'verdienen'. Veelal gebeurt dit als iemand concurrentie vormt voor een Gilde of kennis bezit die zij niet horen te bezitten.

Grondstoffen, technologie en ontwikkeling
medicine marktMen zegt dat voor Teoc de wereld rijk aan grondstoffen was, dat ijzererts overal in de grond zat en dat de bodem overal vruchtbaar was. Of dat echt zo was zal waarschijnlijk een mysterie blijven, maar nu is het in ieder geval niet meer zo. Tegenwoordig is de wereld haast van alle kostbare delfstoffen ontdaan. Goud- en zilvererts, edelstenen, ijzer-, koper- en tinerts, zelfs vuursteen zijn allemaal zeer zeldzame en daarmee erg waardevolle vondsten. Grondstoffen als hout, klei en plantaardige stoffen zijn, afhankelijk van de ligging, minder zeldzaam en vormen dus vaak de belangrijkste materialen.

Dit maakt dat duurzame gebruiksvoorwerpen niet voor handen liggen. Metalen voorwerpen, zij het wapentuig of gereedschap, zijn erg zeldzaam en worden vaak keer op keer omgesmeed en hergebruikt. Ook dierlijke producten zoals huiden, leer en voedsel, zijn schaars. Dit komt niet alleen omdat de leefomstandigheden ook voor dieren heel hard zijn, maar ook omdat er veel dieren door het GIF zijn aangetast. Hun huid en vlees wordt, om ziekte te vermijden, niet gebruikt.

De technologische kennis van de Vervallen Wereld is zeer beperkt. Her en der zijn er wel ontwikkelingen en boekt men vooruitgang, maar dit verspreidt zich maar zelden. Nog vaker zelfs verdwijnt de kennis, wanneer ook de nederzetting vervalt. De kennis in de wereld stagneert als het ware. Men kan bouwen, maar echte wetenschap van bouwkunde of architectuur is er echter niet. Er is rudimentaire kennis van geneeskunde bij het gilde Medecins, maar bij een flinke infectie of verwonding is het alsnog vaak einde verhaal.

Het is natuurlijk een streven van velen om de verloren kennis van de Anciens te (her)ontdekken. Met dank aan het gilde Mineurs, die naast hun eeuwige zoektocht naar erts en grondstoffen in hun mijnen, opgravingen en expedities ook overblijfselen van de Anciens vinden, is dit mogelijk. Het vaakst zijn dit niet te herkennen stukken roestig metaal die dan omgesmeed worden, maar zo af en toe duikt er iets op dat nog niet vergaan is. Uit deze artefacten poogt men de geheimen der Anciens te ontrafelen, maar deze vondsten worden vaak al snel voor gigantische bedragen opgekocht of de ontnomen kennis verdwijnt. Wat hier de oorzaak van is, is onbekend.

De bovennatuur (magie)
Naast de tastbare, logische wereld, bestaat er in de Vervallen Wereld ook iets dat vaak niet tastbaar en onlogisch is: de bovennatuur. Of, in de volksmond: magie.

De bovennatuur is in verschillende vormen aanwezig in de Vervallen Wereld. Van intens machtige vormen van Anciens magie, waar slechts nog maar sporen van aanwezig zijn, tot meer eenvoudige vormen van bijvoorbeeld kruidenmengers of zieners. De meest voorkomende vorm van bovennatuur kent men als Woordmacht. Niemand beheerst dit van nature en men kan enkel proberen dit onder de knie te krijgen. Voor sommigen komt het voort uit de goden die zij aanhangen, weer een ander put kracht uit de natuur of zichzelf. Wat al deze vormen echter gemeen hebben is dat zij de stem, of eigenlijk woorden, gebruiken om de geest of het lichaam van iemand anders te beïnvloeden.

Over de hogere magie van de Anciens is heel weinig bekend, behalve dat het een essentieel deel van hun leven was en hen in staat stelde tot wonderbaarlijke dingen. En alhoewel bijna niemand ooit met deze vormen van bovennatuur in aanraking is gekomen, kennen velen wel de termen die er voor gebruikt worden. Terremol en Terresang, Feu Celesté, Ondormante. Over het wát verschillen de meningen, maar dat deze mysterieuze vormen van magie een persoon oppermachtig kunnen maken, dat staat vast.

Religies
xIn barre tijden klampt men zich extra hard vast aan geloof. Zo ook in de Vervallen Wereld, waar het bestaan immer hard en meedogenloos is. In het het werelddeel waar Terra X zich afspeelt kent twee grote religies: Het polytheïstische Gaiaanse en de religie van De Heer van het Licht.

Lees meer hier over bij Religies.

Volkeren en rassen
zwerverDe Vervallen Wereld wordt door diverse rassen bewoond. De een wijd verspreid, de ander slechts in een handvol gemeenschappen te vinden. Hoewel het woord 'ras' impliceert dat het exact dezelfde wezens zijn, is in de praktijk niets minder waar. Hoewel mensen altijd wel dezelfde eigenschappen bezitten, zien lang niet alle elven of dwergen er hetzelfde uit. Het zijn vooral de Enfants Lumières die spreken over rassen. Vele andere bewoners van de Vervallen Wereld spreken over volkeren. Vanwege de verspreidheid van de volkeren is er ook geen sprake van een overkoepelende cultuur voor een bepaald 'ras'.

De meest bekende rassen zijn de volgende:

✫ Mensen: De mens is verreweg in de meerderheid in de Vervallen Wereld. Deze kennen wij natuurlijk als de mensen die nu op onze wereld leven; in alle vormen en kleuren. Wel is de mensheid meer aangetast door de Vervallen Wereld, en komen kleine vergroeiingen of vervormingen geregeld voor. Dingen zoals samengegroeide tenen, een vinger te veel of te weinig of een uitgezakt oog komen veel vaker voor dan nu.

✫ Elven: Elven zijn qua uiterlijk niet zo heel verschillend van de mensen. Vaak hebben zij een of twee spitse, puntige oren. Ook zijn sommigen meer slank en sierlijk van bouw, maar dit dit geldt lang niet voor alle elven. Sommigen zijn zelfs zo slank en uitgerekt, dat zij er haast ziekelijk uitzien. Als laatste zijn er ook sommige elven die geen lichaamshaar hebben, of zelfs compleet geen haargroei.

✫ Dwergen: Dit volk oogt als de mensen, maar heeft vaak een meer stokkige bouw. In sommige gevallen uit deze bouw zich in grovere botten, maar met een beperkte motoriek. Meestal hebben zij ook extreme beharing. Vaak beperkt dit zich tot het gezicht, maar dit kan ook op de rest van het lichaam plaatsvinden. Geregeld hebben de vrouwen van dit ras dit ook. Ook hebben dwergen wel eens een gelige huidskleur.

✫ Malformés: Door het GIF mismaakt en gemuteerd. Zij zijn verstoten door de maatschappij en komen in ontelbaar veel verschillende vormen voor. Haast allen zijn zij bedekt met zweren en builen. Vreemd gekleurde ogen, een onmogelijke huidskleur, groteske vergroeiingen en extra ledematen; het GIF manifesteert zich in de Malformés op veel manieren. Lees meer hierover bij Malformés.

Verder vindt men her en der wel eens een dorpje, waarvan de inwoners een typisch uiterlijk kenmerk hebben. Hoewel dit geen bekende volkeren zijn, zien zij zichzelf wel als unieke soort. Door vele anderen in de Vervallen Wereld, vooral de Kinderen van het Licht, zullen zij al snel voor Malformés worden aangezien. Voor meer hierover en ook andere zaken, zie Personage Maken

Veel wezens hebben verhalen en ideeën over waar zij vandaan komen, hoe hun volk is ontstaan. Echter zijn er, vanwege de versprokkelde samenlevingen, zo veel verschillende verhalen hierover dat het moeilijk te zeggen is wat waar is en wat niet.

Voedsel
Er heerst voedselschaarste. De grond is uitgeput en bijna nergens wil nog iets groeien. Alleen de Agricoles kennen enkele manieren (of hebben kennis en kostbare artefacten van de Anciens) om de schrale grond weer zodanig op te peppen dat er voedzame gewassen willen groeien. In de Vervallen Wereld is de bevolkingsgroei geen motor voor economische groei. Integendeel! Hoe meer mensen er op een locatie wonen, hoe nijpender het voedseltekort wordt. Om die reden zijn er maar weinig steden, en de steden die er zijn balanceren steeds op de rand van revolte, omdat de bevolking permanent honger heeft. Het voedseltekort is een belangrijk spelelement op het evenement Terra X. Hoe dit precies zit, en hoe het regeltechnisch werkt, lees je in het regelsysteem.

Taal
Voor Teoc spraken de Anciens, in ieder geval in dit deel van de wereld, allemaal dezelfde taal. Die taal, of een verbasterde nakomeling daarvan, wordt nu door het overgrote deel van de bevolking van Yerap gesproken en wordt op het evenement uitgebeeld door het Nederlands (of Engels in het geval van internationale deelnemers), gekleurd met Franse termen. Dit omdat het spelgebied in hedendaags Frankrijk ligt en ook de gemeenschappelijke taal der Anciens in deze regio daardoor gekleurd werd.

Echter, door de versprokkelde en soms geïsoleerde samenlevingen en gevaren op de weg en de bijkomende isolatie van samenlevingen kan het zo voorkomen dat de dialecten van twee nederzettingen, die op een half uur lopen van elkaar liggen, in de afgelopen eeuwen zo ver van elkaar verwijderd zijn geraakt dat de inwoners van de ene nederzetting die van de andere moeilijk kunnen verstaan. Het blijft echter nog wel dezelfde taal.

Juist de geschreven taal is erg onderhevig aan de staat van de wereld. Als men al kan lezen en schrijven, zal het snel opvallen dat de spelling van woorden en namen niet altijd consistent hetzelfde is. Er zijn verschillende schriften in de omloop, sommigen pas na Teoc ontstaan en anderen, zegt men, overblijfselen van de Anciens.

Ook is taal vaak vervallen en verbasterd. Zo zijn er woorden van lang geleden verdraaid naar een schaduw van hun oude vorm, maar zijn er ook woorden samengevoegd tot nieuwe termen. Zo zijn er het Vermank (Een combinatie van 'verminking' en 'mank') en de Verbanmis ('Verbanning' en een verwijzing naar de lepra mis); typische taal-kinderen van het Verval. Deze termen zijn in vele streken bekend en onderdeel van de Gilde-cultuur. Maar vele nederzettingen en volkeren kennen ook eigen termen. Wij moedigen spelers dan ook aan om dit te verwerken in de uitwerking van hun personages.

Als laatste hebben 'grote' woorden in de Vervallen Wereld relatief 'kleine' betekenissen. Zo kan een nederzetting van 40 wezens met drie akkers al een koninkrijk genoemd worden, als er maar iemand met de titel van koning heerst. Dit is bijvoorbeeld het geval bij afdelingen van het Agricole en Mineur Gilde. Ook het woord leger betekent vaker 50 dan 100 Combatants, als het ware. Dat betekent echter niet dat men niet onder de indruk is van deze woorden. Een koninkrijk betekent namelijk wel een zekere mate van voedsel of inkomen en een leger van 50 man is in deze wereld al een flinke troepenmacht.

Namen
Namen zeggen veel over de wereld en haar inwoners. Naamgeving in de Vervallen Wereld, zowel voor personen, nederzetting als locaties, varieert erg van groep tot groep. Er zijn groeperingen die vaak uitgebreide (Franse) namen gebruiken zoals de Enfants Lumieres, sommige Raconteurs of invloedrijke machthebbers. Deze namen klinken indrukwekkend. En dat is dan ook precies hun bedoeling. Denk hier aan namen als Guillaime fils de Artaud of Thiephaine Lia de Coronne. In een Diocese hoort dit soort naamgeving bij de cultuur, maar vaak genoeg hebben mensen hun namen ook gewoon zelf verzonnen.

Andere groeperingen, zoals het Gilde d'Agricole, houdt het bij namen het liefst kort en simpel. Ouders vernoemen hun kinderen naar dingen die zij kennen, zoals Bast, Beuk en Hark. Ook zijn er wel namen die geen betekenis lijken te hebben, maar gewoon goed klinken. Echte 'vervallen' namen zijn bijvoorbeeld Rieker, Mannet, Lanke en Loeg. Ook zijn namen uit de tijd van de Anciens in verbasterde vorm nog altijd in gebruik in dit deel van Yerap en kent haast elke nederzetting wel een Jean, Richaut of Meline.

Plaatsnamen volgen hebben vaak een van twee mogelijke oorsprongen: de naam is een verbasterd overblijfsel van de naam die de Anciens het ooit gegeven hebben (steden zoals Sayyeh of Zurekh) of zijn vernoemd naar een duidelijk kenmerk van de nederzetting (zoals Halfmuur, Verakker of Petit Rue).

Kleding en wapenrusting
collector2De meeste mensen dragen linnen, jute, katoen, of andere stoffen die van plantaardig materiaal gemaakt zijn, stoffen waar vooral makkelijk met de hand mee te werken is. Wol en leer zijn duur omdat gezonde, 'bruikbare' dieren zeldzaam zijn; vaak dragen dieren sporen van het GIF in zich en worden die vermeden. Slechts weinigen kunnen beweren de eerste eigenaren van hun kleding te zijn want het komt vaak voor dat kleding van generatie op generatie wordt doorgegeven. Sommigen kiezen er echter voor minder te eten (en dus meer honger te lijden) om zo hun kleding bij te kleuren of zelfs een 'nieuw' gewaad of een 'nieuwere' tuniek aan te schaffen. Velen kiezen echter voor een volle(re) maag en de verstelde, verweerde kledij van alledag.

De Vervallen Wereld zit vol gevaren en er zijn dus ook vele inwoners die ervoor kiezen om zich daartegen te wapenen. Door de kostbaarheid van grondstoffen geldt echter doorgaans dat wapenrustingen buitensporig duur zijn, vaak het meest kostbare en dierbaarste bezit van iemand. Er moeten keuzes gemaakt worden door hen die zich kundig willen verdedigen. De keuze tussen een maaltijd of materiaal om bijvoorbeeld een bijl te onderhouden, of de keuze tussen een vest van leer en staalplaatjes of een goed onderhouden tent als woning. Alleen de zeer rijken kunnen een eigen huis, fatsoenlijke kleding én een eigen wapenrusting betalen. Iemand in veel ijzeren wapenrusting wordt doorgaans vermeden en gewantrouwd. Niet alleen omdat die sterker staat op het slagveld, maar omdat die kennelijk toegang heeft tot rijkdom van verontrustende proporties. Het is dat, of hij heeft zijn dure eigendom op een andere - minder zuivere - manier vergaard.

Zie voor meer informatie en duidelijke kaders over kleding en uitrusting de pagina Kostuum Richtlijnen.

Reizen
In de Vervallen Wereld wordt er ook, ondanks de vele barre vlaktes en gevaren, nog wel gereisd. Karavanen en konvooien op zoek naar winst, reizigers op zoek naar avontuur, maar nog het meest vluchtelingen op zoek naar een beter leven. Vaak is dit een hopeloze zoektocht die eindigt in een greppel of uitgemergeld in de woestenij tussen nederzettingen. Om die reden gaan maar weinigen zomaar op pad; meestal geeft men er de voorkeur aan om gewoon in de eigen vertrouwde nederzetting te blijven wonen. Degenen die reizen, doen dat vaak goed voorbereid en met een bepaalde mate van afsluiting; elke reis tussen twee bewoonde gebieden kan maar zo de laatste zijn. Handelskaravanen van het Gilde Mercantil geven grote bedragen uit om Combatants in te huren voor bescherming, maar deze luxe is niet voor iedereen weggelegd. Om die reden heeft een afscheid altijd iets definitiefs: misschien is de reis slechts om het dorp van een halve dag verder op te bezoeken, maar wie weet of je ooit nog iets van elkaar zult horen? Cannibales en andere gevaren kunnen altijd op de loer liggen...

Rijkdom
Rijkdom zoals wij het nu kennen komt weinig voor; wanneer het een keuze is tussen een lege maag of een lege beurs, kiezen de meesten voor het tweede. Dit wil niet zeggen dat het behalen van winst onmogelijk is; het Gilde Mercantile bewijst het tegendeel. Maar van sparen is weinig sprake en Gildemunten blijven nooit lang in dezelfde hand. Al helemaal uitzonderlijk is het bezitten van een eigen stuk land waar voedsel op kan worden verbouwd, een waar teken van rijkdom in de Vervallen Wereld. Het zijn vrijwel enkel de Rijken van het Gilde Agricole die beweren deze stukken grond te bezitten. Überhaupt het bezitten van een stuk grond, vruchtbaar of niet, is discutabel in de Vervallen Wereld. Een stuk land is van jou, zolang je het kan houden. Er zijn geen regels voor 'bezit'. Ook hier geldt het recht van de sterkste, of het slim gebruik maken van de Gilde macht.

Het begrip 'rijkdom' heeft in de Vervallen Wereld ook een heel andere betekenis: een kist vol Gildemunten is voor velen minder waard dan een kist vol voedsel. De munten die het Gilde Mercantil slaat worden nagenoeg overal geaccepteerd en heeft op grote schaal de ruilhandel vervangen. Ruilhandel komt nog wel voor, maar is al lang niet meer de norm. Incidentele dorpen of volkeren die een eigen muntsoort hebben komen er vaak snel achter hoe ongewenst het Gilde Mercantil dit vindt. En om het Gilde systeem in stand te houden, worden zij hier door de andere Gildes dan ook in ondersteund.

Leeftijd
Heel erg oud wordt niemand in de Vervallen Wereld. In veel gebieden zijn de eerste levensjaren overleven al een grote uitdaging. Dit is niet alleen door gebrek aan voeding, maar ook door gebrek aan kennis en de juiste verzorging en een overvloed aan ziektes, infecties en harde leefomstandigheden. Hoe ouder iemand is, hoe indrukwekkender. In sommige gebieden worden leeftijden tussen de 20 en 30 als het hoogtepunt van je leven gezien, in andere gebieden is dat misschien tussen de 30 en 40.

Men zegt dat volkeren als elven en dwergen veel ouder kunnen worden dan mensen. Hoe oud dat precies is weet echter helemaal niemand. Het wil namelijk zo zijn dat deze wezens in exact dezelfde wereld leven als de rest en dus ook net zo ondergeschikt zijn aan de hardheid daarvan. Een elf van 70 is dus net zo indrukwekkend als een mens van 70. Eigenlijk kan men stellen dat vrijwel niemand in deze wereld aan ouderdom sterft, want het is en blijft een wereld die weinig geeft en veel neemt.

Terug naar Terra X spelwereld

 

De vervallen wereld

723 jaar geleden vond de gebeurtenis plaats die nu bekend staat als TEOC, waardoor de beschaving van de Anciens ten einde kwam.

Sindsdien is het eigenlijk alleen maar bergafwaarts gegaan met de wereld.
Wat houdt het leven in deze vervallen wereld nu eigenlijk in?
Hoe ziet het dagelijks leven van een gemiddeld persoon eruit?
In het onderstaande stuk willen wij, de Verhaalleiders van Terra X, spelers enkele handreikingen bieden bij het vormgeven van hun personage, in de hoop dat we met z’n allen een zo consistent mogelijke, geloofwaardige wereld neer kunnen zetten.

Hoeveel eten heb je?
Weinig. De grond is uitgeput, bijna nergens wil nog iets groeien. Alleen de Agricoles kennen enkele manieren om de schrale grond weer zodanig op te peppen dat er voedzame gewassen willen groeien. In tegenstelling tot de wereld waarin wij leven, is in de wereld van Terra X de bevolkingsgroei geen motor voor economische groei. Integendeel! Hoe meer mensen er op een locatie wonen, hoe nijpender het voedseltekort wordt.

Om die reden zijn er maar weinig steden in Terra X, en de steden die er zijn balanceren steeds op de rand van revolte, omdat de bevolking permanent honger heeft.

Nota bene:
Om alle spelers nog wat meer aan te moedigen deze toestand in hun spel mee te nemen (en omdat er in Nain Doré steeds meer inwoners komen…) begint iedere speler op het evenement met slechts ⅔ van zijn levenspunten (LP) én ⅔ van zijn manapunten (MP)! De honger heeft je verzwakt...
Als je een voedseltoken inlevert, heb je voor die dag genoeg te eten en heb je gewoon weer je volledige LP- en MP-totaal (verwondingen niet meegerekend).
Lever je op enig moment een tweede voedseltoken in of direct twee voedseltokens, dan heb je genoeg eten verzameld voor het hele evenement.
Los van deze regel is het mogelijk om een extra ervaringspunten (EP) te verdienen door, aan het einde van het evenement, 3 voedseltokens in te leveren. (Je kunt er voor kiezen om wél je drie voedsel in te leveren voor één extra EP op het volgende evenement, terwijl je níet twee voedsel ingeleverd hebt om de LP en MP op hun maximum te krijgen)


Hoe woon je?
Dat hangt er natuurlijk vanaf waar je woont en hoe rijk je bent. De meeste steden zijn gebouwd in of bij de ruïnes van steden van de Anciens. Kom je daar vandaan, dan ben je waarschijnlijk opgegroeid in een stenen huis. De stenen, waar je huis van gemaakt was, zijn ooit uit een ruïne gesloopt. Ze sluiten dus niet mooi aan, en mortel is duur, dus de kans dat je huis vreselijk lekte of tochtte is vrij groot.
Bij aardbevingen of heftige stormen willen degelijke huizen nog wel eens instorten, maar dat is jou niet overkomen want je leeft nog.
Woonde je buiten de stad, dan ben je waarschijnlijk opgegroeid in een plaggenhut of een tent. Als je ouders rijk of erg handig waren, had je wellicht een huis van hout en leem. Als je bij het huishouden hoorde van een hooggeplaatste Agricole, dan zou je zelfs opgegroeid kunnen zijn in een kasteel. Bij een kasteel moet je overigens denken aan een paar gebouwen van hout en leem op een motte, omheind met een palissade. Als het kasteel in de buurt van een stad der Anciens stond zou de omheining ook van gestapelde brokken oud steenwerk gemaakt kunnen zijn.

Wat voor kleding draag je?

De meeste mensen dragen linnen, katoen, of andere stoffen die van plantaardig materiaal gemaakt zijn, stoffen waar vooral makkelijk met de hand mee te werken is. Wol en leer zijn duur.
De kans is groot dat jij niet de eerste bent die jouw kleding draagt.
Aan de andere kant: omdat kleding goedkoper is dan bijvoorbeeld een huis, is een set schone, goede, mooi geverfde kleren voor de meeste lieden de uitgelezen manier om aan de wereld te laten zien hoe rijk ze zijn. Voor sommigen is dat zo belangrijk dat ze graag een paar maaltijden overslaan als ze in plaats daarvoor een nieuw, kleurig hemd kunnen kopen

Velen kiezen echter voor een volle maag en een versteld, verschoten kostuum.
Wat betreft wapenrusting:
De wereld is vol gevaren en het is dan ook niet verbazingwekkend dat er lui zijn die het als hun taak zien, die gevaren gewapenderhand het hoofd te bieden. Voor zulke lieden geldt doorgaans dat hun wapenrusting hun duurste en dierbaarste bezit is. Zij hechten meer waarde aan een goede set leren armstukken dan aan goede kleren. Ze hebben liever een maliënkap dan een eigen huis.
Deze formulering is niet toevallig: vaak genoeg komt het inderdaad op dergelijke keuzes neer. Alleen de zeer rijken kunnen een eigen huis, fatsoenlijke kleding én en eigen wapenrusting betalen. En dan hebben we het nog alleen maar over leren pantser. Metalen wapenrustingen zijn zo duur en moeilijk te vergaren, dat de meesten mensen in hun hele leven maar zelden iemand in een maliënkolder tegenkomen. Iemand in ijzeren wapenrusting wordt doorgaans gemeden en gewantrouwd. Niet omdat hij sterker staat op het slagveld maar omdat hij kennelijk toegang heeft tot rijkdom van verontrustende proporties.
Het equivalent, in ons eigen bestaan, zou zijn: een privé-helikopter met boordgeschut. Zou je echt op je gemak zijn als een jou onbekend persoon zo’n ding voor je neus aan de grond zou zetten?


Wie ken je?

De wereld wordt doorkruist door karavanen en konvooien op zoek naar winst. Ze vinden die lang niet altijd, en soms verdwijnen  ze spoorloos. Om die reden gaan maar weinigen met zo’n karavaan op pad; meestal geeft men er de voorkeur aan om gewoon in het eigen vertrouwde dorp te blijven wonen. Zo kan het voorkomen dat de dialecten van twee dorpen, die op een half uur lopen van elkaar liggen, in de afgelopen zeven eeuwen zo ver van elkaar verwijderd zijn geraakt dat de inwoners van het ene dorp die van het andere nauwelijks meer kunnen verstaan.
Degenen die reizen, kunnen altijd een warm welkom vinden bij leden van hun eigen gilde, waar ze ook heen gaan. De gilden zijn niet door de hele wereld verspreid, maar je zult weken, zo niet maanden, moeten reizen wil je een plek tegenkomen waar je geen gilde-leden aantreft.

Het is natuurlijk mogelijk om een brief mee te geven aan een karavaan, maar de kans dat die brief ooit aankomt is vrij klein. Om die reden heeft een afscheid altijd iets definitiefs: je bent misschien slechts van plan om het dorp van een half uur verderop te bezoeken, maar wie weet of je ooit nog iets van elkaar zult horen? Malformés en Cannibales kunnen altijd op de loer liggen, klaar om een karavaan te ontdoen van kostbaarheden.  
Het geloof in de Heer van het Licht fungeert als een soort gilde. Het is niet rondom een set vaardigheden georganiseerd, maar rondom een geloof. Dit geloof is echter wijd verbreid en gelovigen kunnen altijd op andere gelovigen terugvallen. De nadelen zijn duidelijk: het geloof is alleen toegankelijk voor mensen, en de hiërarchie is vrij streng. Voor een gemeenschap van Laïs is het meestal geen onverdeeld genoegen als er opeens een legioen Enfants op de stoep staat met de mededeling dat ze hier de winter komen doorbrengen, en hoe laat is het eten klaar?
Het Gaiaanse geloof heeft geen centraal gezag en staat open voor alles en iedereen. Daarom zorgt het niet voor veel cohesie: een verdeeld geloof in Gaia is geen basis voor een alliantie. Gaia gebiedt wel gastvrijheid jegens vreemdelingen. Talrijk zijn de legenden waarin de goden een sterveling gruwelijk straffen wegens een gebrek aan gastvrijheid.
Nog talrijker zijn de legenden waarin een vreemdeling handig gebruik maakt van de goedgelovigheid van zijn gastheer om die een schat afhandig te maken, voor joker te zetten  of domweg om hals te brengen. De meeste Gaianen tellen hun knopen en kiezen voor voorzichtigheid.

Etniciteit speelt, verrassend genoeg, een ondergeschikte rol in de contacten tussen vreemdelingen. Een Dwergen-Bricoleur zal zijn hulp of vertrouwen eerder schenken aan een Elfen-Bricoleur, of aan een Orc uit zijn eigen dorp, dan aan een onbekende Dwergen-mineur. Ook talen zijn niet langs etnische lijnen georganiseerd. Er is geen Dwergen-taal of Elfen-taal. Je spreekt de taal van het dorp waar je bent opgegroeid. Hierbij moet wel worden opgemerkt dat Dwergen sterk de neiging hebben hun uitlatingen te doorspekken met woorden die uit talen afkomstig zijn, die ver in het oosten gesproken worden. Iets dat kan voorkomen bij alle rassen, facties of afgelegen groepen.


Hoe rijk ben je?
Niet zo heel rijk - maar dat had je waarschijnlijk al begrepen.
Wat je waarschijnlijk niet hebt, is een volle beurs én voldoende eten én een eigen wapenrusting. Laat staan dat je ergens een eigen leger hebt rondlopen (Overigens is een leger in deze wereld doorgaans maar tussen de 30 en 50 man sterk).
Wat je zéker niet hebt is een eigen stuk land. Dat hebben alleen koningen van de Agricoles (en dergelijke hooggeplaatste lieden). Zonder de kennis van de Agricoles héb je trouwens niet eens iets aan land en iedereen trekt toch al snel de kant op waar iets te eten is.
Je kunt natuurlijk in je achtergrond schrijven dat je elders in de wereld een eigen stuk land hebt. Maar als je zo stom was om al je bezittingen achter te laten, kun je er donder op zeggen dat ze inmiddels van iemand anders zijn.


Wat geld betreft: er zijn maar twee groepen die een betrouwbare toevloed van inkomsten hebben.
Een van die groepen is het gilde Mercantil: handelaars, die de eerder genoemde karavanen en konvooien gebruiken om spullen goedkoop in te kopen en elders duur te verkopen. Geruchten dat er Mercantils zijn die hun waren wel héél goedkoop inkopen, worden door het gilde met kracht bestreden maar steken altijd de kop weer op. Het gilde Mercantil staat vooral sterk in de steden, en bestaat uit machtige families waar je als buitenstaander niet makkelijk toegang toe krijgt. En waar je zeker geen ruzie mee wilt krijgen. Mercantil heeft meer combatants in dienst dan enig ander gilde; sommigen dragen zelfs ijzeren pantsers. Ze worden gebruikt om concurrentie te ontmoedigen, onderlinge vetes uit te vechten, loslopende dieven met een snelle (en slordige) vorm van rechtspraak tegemoet te treden en niet in de laatste plaats: om de hongerende bevolking van de steden onder de duim te houden.
Een andere rijke groep is het gilde Mineur. Zij halen grote rijkdom uit hun mijnen. Die mijnen zijn met veel geheimzinnigheid omgeven. De aarde van Terra X is al in de tijd van de Anciens van alle kostbare delfstoffen ontdaan. Goud- en zilvererts, edelstenen, ijzer-, koper- en tinerts, ja, zelfs vuursteen zijn allemaal al lang geleden opgegraven.
Wat wordt er dan in die mijnen naar boven gehaald? Voornamelijk oude, roestige stukken metaal die de Anciens ooit zijn verloren. Wat in de wereld van Terra X als mijnbouw beschouwd wordt, zouden wij in onze huidige wereld eerder als een vorm van archeologie zien.

Alle Mineurs weten dit, en buiten het gilde wordt het alom gefluisterd. Waar nóg geheimzinniger over wordt gedaan, is de ware bron van de rijkdom der Mineurs: artefacten uit de tijd van de Anciens, die van tijd tot tijd gevonden worden in de mijnen. Dezen worden in het grootste geheim verhandeld aan onbekende kopers - maar van dit feit is, buiten de Mineurs, vrijwel niemand op de hoogte.
Onder de Enfants Lumières lijken een aantal Dioceses ook een inkomstenbron te hebben aangeboord waar niemand het fijne van af weet. De meeste mensen gaan ervan uit dat deze Enfants hun wapens en voedsel kopen met het geld dat de Laïs aan hen afstaan. Maar lieden die enig benul hebben van boekhouden, beseffen dat dit nooit het hele verhaal kan zijn. Deze Enfants brengen grote groepen Fratres (combatants) op de been, soms gewapend met stalen pantsers, in glanzend wit en rood… Misschien zit daar iets achter. Maar dat is nog een grote vraag.


Hoe oud word je?

Niet heel erg oud! In veel gebieden zijn de eerste levensjaren overleven al een grote uitdaging. Dit is niet alleen door gebrek aan voeding, maar ook door gebrek aan kennis en de juiste verzorging en een overvloed aan ziektes, infecties en harde leefomstandigheden. Hoe ouder iemand is, hoe indrukwekkender. In sommige gebieden worden leeftijden tussen de 20 en 30 als het hoogtepunt van je leven gezien, in andere gebieden is dat misschien tussen de 30 en 40.

Men zegt dat wezens als elven en dwergen veel ouder kunnen worden dan mensen. Hoe oud dat precies is weet echter helemaal niemand. Het wil namelijk zo zijn dat deze wezens in exact dezelfde wereld leven als de rest en dus ook net zo ondergeschikt zijn aan de hardheid daarvan. Een elf van 70 is dus net zo indrukwekkend als een mens van 70.

Eigenlijk kan men stellen dat vrijwel niemand in deze wereld aan ouderdom sterft, want het is en blijf een wereld waarin men weinig geeft en veel neemt.


Eindwoord

Natuurlijk is het bovenstaande een visie die we graag met alle deelnemers delen zodat we samen een zo gaaf mogelijke setting kunnen neerzetten. Mocht je twijfels of vragen hebben of je personage of de groep waarmee je speelt goed past in de setting kun je altijd het VL team bereiken via This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it . Veel speelplezier!