Direct naar Ticketshop

Quon - Goden


De goden van Erumdar

Quon terug_naar_settingsinformatieLang kende Erumdar wat nu het Oude Pantheon heet. De oppergod Destiny en al zijn zoons en dochters werden door de hele wereld, met uitzondering van de Koningslanden van Diarla, aanbeden. Bekende goden uit deze tijd zijn Aurus de zonnegod, Lunitaria de godin van de maan, Diator de god van ambachten, Karvan de god van magie en wijsheid, Amosea de godin van het weer, Rimulrade de godin van de natuur en de dieren en Ronos de de god van liefde en vruchtbaarheid. Ook waren er nog veel kleinere godheden zoals Gnagnap, de goblin god van tijd en Kerma, de woestijngodin van waarzeggerij. 

Dan was er nog Zasyak, de eeuwige schaduw. Hij was samen met zijn broer Aurus, de oneindige vlam, de eerste creaties van Destiny. Echter had Zasyak een eigen agenda en uiteindelijk kwam hij in opstand tegen zijn vader en de rest van het Pantheon. Eén voor één maakte hij zijn broeders en zusters af en nam hun krachten tot zich. Eenmaal sterk genoeg overtrad hij de godenregels en betrad hij, samen met zijn bloedmooie maar levensgevaarlijke dochters, de fysieke wereld van Erumdar. In de Quoneze provincie At'ac poogde de verzwakte oppergod zijn zoon te stoppen, maar tevergeefs. Destiny moest zichzelf opofferen om de aanwezigen daar te redden. 

Terwijl het Keizerrijk Quon strijd leverde met de Vodu'kar, de volgers van Zasyak, leerden zij van het bestaan van de broeders en zusters van Destiny, die rond de creatie van Erumdar in een diepe slaap waren geraakt. Ook had Destiny de bijstanders met zijn laatste adem opgeroepen de scherven van de Gouden en Zwarte Dolk te vinden en deze te hersmeden; een laatste kans om Zasyak te verzwakken. Uiteindelijk was het met de Zwarte Dolk in zijn hand dat Aurus zijn broer wist te stoppen, echter moest hij hier voor wel een offer brengen. Hij versmolt zich met Zasyak en samen vormden zij een nieuwe macht; de godin Nyarayn.

De broeders en zusters van Destiny ontwaakten om over Erumdar te hoeden. Samen met Nyarayn vormen zij het Nieuwe Pantheon.

Van het Oude Pantheon heeft er slechts éen de Godenoorlog overleefd; de veerman, de rustbrenger, Morvus, de god van de dood.

Het Nieuwe Pantheon
Erumdar staat aan het begin van een nieuw tijdperk, dat blijkt uit de nieuwe jaartelling. Deze is begonnen bij het jaar 0 NP, wat staat voor Nieuw Pantheon. Dit brengt ook de nodige verwarring met zich mee. De goden hebben zichzelf namen gegeven en deze aan de wereld geschonken, zodat zij hen aan kunnen roepen, maar de inwoners van Erumdar hebben nog geen idee hoe deze goden het beste te eren of te aanbidden. Priesters moeten nieuwe wegen vinden en oude Ordes moeten veranderen, of komen te vervallen. Zo hebben de goden ook geen vaste symbolen, laat staan symbolen die door heel Erumdar herkend worden. Deze goden hebben enkel hun aspecten, die langzaam in verschillende vormen en uitingen beginnen te verschijnen op de gewaden of kleding van priesters en andere geestelijke, goderende
mensen en wezens. Een Nieuw Pantheon, een nieuw tijdperk en een nieuwe zoektocht. En de goden kijken vanuit hun rijk, Utopia genaamd, toe hoe de wereld deze nieuwe tijd in gaat.

Hier volgen de goden van Erumdar. Er bestaan geen andere goden dan deze. Alle goden die ooit waren hebben hun einde gevonden aan de hand van Zasyak.

Nyarayn, de waker van balans
Van alle goden is Nyarayn de jongste. Zij is op het einde van de Godenoorlog ontstaan door het samensmelten van Zasyak, de eeuwige schaduw, en Aurus, de oneindige vlam. Haar geboorte bracht eindelijk weer rust en evenwicht in de godenwereld en hopelijk ook in Erumdar. Nyarayn staat voor oneindigheid, neutraliteit en de balans tussen licht en duister. Al vele volgers dragen hier om grijs, zwart met wit, of een gouden zon op een veld van zwart. Ook is zij officieel benoemd tot de beschermgodin van het Keizerrijk Quon. Men roept haar aan voor hulp bij lastige keuzes, men vraagt haar advies tijdens rechtzaken en haar priesters bieden steun waar nodig.

Eridanus, de bewaarder van het mystieke
Van het Nieuwe Pantheon is Eridanus wellicht de meest onbegrijpelijke. Priesters die hem proberen te bereiken krijgen vaak raadselachtige antwoorden, waardoor Eridanus nu wordt gezien als een god die staat voor het mystieke en mysterieuze. Sommigen zeggen dat hij grote invloed heeft op (vormen van) magie in Erumdar en de bewaarder is van alle kennis daar omheen. Anderen menen juist dat Eridanus zich bezig houdt met de sterren en het heelal en daar zijn wijsheid uit haalt. De Bewaarder spreekt tot zijn volgelingen ook in hun slaap, waar hij vorm geeft aan raadselachtige dromen vol wijsheden en vragen. Er zijn dus
ook priesters die de dromenwereld tot een van de domeinen van Eridanus rekenen. Zijn naam wordt gebruikt om antwoorden te krijgen op onmogelijke vragen, om kennis op te doen of om magische krachten te ontvangen.

Sorea, de moeder van schoonheid en liefde
Sorea is zowel moeder als minnares. Waar veel goden zich bekend maken aan een iemand, doet zij dat meer aan de band tussen twee personen. Zij spreekt tegen haar volgelingen over vruchtbaarheid en geboorte, over liefde en connectie. Het is tegenwoordig dan ook haar steun waar vroedvrouwen en zwangere vrouwen naar vragen. Haar zegen wordt gevraagd bij een huwelijk, opdat de geliefdes van elkaar zullen blijven houden en veel nakomelingen zullen krijgen. Ook ziet met Sorea als de beschermvrouwe van huis en haard en staat in mening huis een altaartje aan haar geweid.

Aelis, de krijgsheer van kracht en overwinning
Aelis is een god die zich geopenbaard heeft als een groot krijger, een meester van fysieke krachten, maar ook als een man van eer, volhardendheid en passie. Hij is er als voorbeeld voor strijders, maar ook als hun toeverlaat als zij angstig zijn vlak voor een slag. Zijn volgelingen vragen om zijn steun en kracht, opdat zij een volgende dag mogen aanschouwen. Het zijn veelal de meest eervolle krijgers die zijn aanwezigheid voelen, maar ook zij die grote angsten moeten overwinnen menen Aelis te horen. Hierdoor is hij niet alleen een god van de oorlog voor woeste krijgers, maar ook een god van steun voor alle soorten strijd, zowel fysiek als mentaal.

Sybilla, de vrouwe van tijd en kennis
De vrouwe beschikt over kennis van het heden, verleden en de toekomst. Dit blijkt uit het feit dat zij, zelfs toen zij nog in haar diepe slaap was, tot enkele inwoners van Erumdar heeft kunnen spreken over wat zou komen. Zij was ook de godin die zag dat er een wereld geschapen moest worden en die zag dat Destiny dit moest doen. Bij haar openbaringen heeft zij duidelijk gemaakt dat het zien van verleden, heden en toekomst niet alleen haar gave, maar ook haar last is. Zij ziet wat komen zal, maar mag het nimmer beïnvoeden. Zij ziet wat moet geschieden, zij het mooi of afschuwelijk en het is haar taak dit te begeleiden, veelal met pijn in haar hart. Zij kan enkel de wereld en haar inwoners begeleiden door de tijd heen door bijvoorbeeld haar volgelingen te steunen door ze kennis en advies te geven. Zo heeft zij al enkele malen zij die het écht nodig hadden gebeurtenissen uit het verleden laten zien, om beter om te kunnen gaan met het heden.

Flora & Fauna, de hoeders van de natuur
Hoe vreemd het ook klinkt, Flora en Fauna zijn één godheid. Twee vervlochten machten. Een entiteit, met twee gezichten, elk wakend over een andere helft van de wereldlijke natuur van Erumdar. Tijdens de openbaring was er ook veel verwarring, aangezien velen dachten met twee godheden te maken te hebben, niet met twee aspecten van één god. Het verwarrende hier in is ook dat deze godheid intern conflict lijkt te hebben, omdat het beste voor het dierenrijk niet altijd het beste is voor de begroeiing, of anders om. Volgelingen vragen dikwijls deze godheid om een goede oogst of krachtig vee. Ook prijzen zij de hoeders
als oude bomen een brand overleven, of bij het zien van de meest prachtige vogels.

Maingra, de heerser der elementen
Maingra is de meest veelzijdige god van allemaal. Hij heerst over de elementen vuur, water, lucht en aarde en kan deze buigen naar zijn wil. Ook het weer is onderhevig aan zijn gemoedstoestand. Het is ook deze wisselende gemoedstoestand die de heerser kenmerkt, daar hij wisselt tussen temperamentvol, koppig, kalm, beheerst en alles daartussen. Sommige volgelingen van Maingra hangen ál de elementen aan, maar ook velen richten zich meer op een. Zo wordt hij nu bijvoorbeeld aangeroepen door magiërs die hun vijanden willen doen branden in een vuur van hun toedoen, of als zij iemand de lucht uit zijn longen
willen ontnemen. Zijn volgelingen bidden naar hem voor een behouden vaart op zee, een vochtige periode voor de oogst, droog weer bij een veldslag, dat de bliksem tijdens een storm niet hun huis treft en meer. Vele volgelingen proberen uit het weer te herleiden hoe de god zich voelt en dus wanneer zij hem het beste kunnen aanroepen.

Morvus, de rustbrenger der zielen
Morvus is de enige god van het Oude Pantheon die de Godenoorlog heeft overleefd. Men weet ook niet wat er van de wereld was gekomen, mocht hij er niet meer zijn geweest. Het is zijn taak om de zielen van de overledenen over te brengen naar zijn rijk. Wat het hiernamaals precies is, is de stervelingen nooit duidelijk geworden. Wel vermoedt men dat zielen die veel slecht hebben gedaan, van Morvus geen rust zullen krijgen. Morvus is ook de enige van de goden, van zowel het nieuwe als het oude Pantheon, die Erumdar mag bewandelen. Dit moet ook wel om de zielen naar hun laatste rustplaats over te brengen. In
heel zeldzame gevallen is de zwarte gedaante van de rustbrenger ook echt gezien, zijn hand uitstekend naar bijzondere personen die hun laatste adem laten. Het wordt door heel Erumdar ook als een grootste schending gezien de doden op te roepen, daar hun zielen Morvus toebehoren.

Godsdienst in het Keizerrijk Quon
Door de openbaring van het Nieuwe Pantheon moest het Keizerrijk Quon ook haar manier van verering veranderen. Oude priestersordes waren plots zonder doel, tempels geweid aan bepaalde goden hadden geen nut meer, alles was veranderd. Het duurde gelukkig niet lang voordat, in samenspraak met de Senaat, er een nieuw systeem was opgezet om het Nieuwe Pantheon te eren. 

In de Gouden Tempel te Tri-Quon, de Sanctuarium Aurum, voorheen geweid aan Aurus, zit nu de Eerste Priesteres, of Praecea Prima, van het Nieuwe Pantheon. In 1 NP is dit de heilige Lydia de Genereuze. 

Elke landerij in het Keizerrijk heeft een Hoge Priester, een Praeco Magnus. Deze zijn geweid aan alle goden van het Nieuwe Pantheon en zij begeleiden de inwoners en adel van hun gebied op spiritueel vlak. Met 19 landerijen zouden er dus 19 Hoge Priesters zijn, maar er is een uitzondering. In de hoofdstad Tri-Quon, gezeteld in de Sanctuarium Aurum, zitten de Decem Virii, een tiental Hoge Priesters die samen met de Praece Prima de overige Hoge Priesters kiezen en benoemen. Een verkozen Hoge Priester nog in opleiding heet een Praece Ascenditum.

Een normale priester draagt de titel Praeco en is aan één god van het Nieuwe Pantheon gebonden. Hier van zijn er velen. Een acoliet of priester in opleiding gaat onder de naam Novice.