Direct naar Ticketshop

De Kentering teaser
Larp Events
Thursday, 15 August 2013 12:42


Kentering illu3_zonderondertekst_250De ijzige winterwind sneed in zijn gerimpelde gezicht terwijl zijn paard de heuvel beklom. De kortste dagen waren voorbij en langzaam aan bleef het langer licht. Nog even en de dorpen in Harland zouden zich opmaken voor het midwinterfeest om de terugkeer richting het voorjaar te vieren. Hij zou er niets van gaan meekrijgen, natuurlijk. Dit was een gevaarlijke onderneming en in het beste geval zouden ze zich verborgen moeten houden.

 

winterlandschap

De heuvel was de hoogste plek in de buurt. Rechts langs de heuvel stroomde de rivier sloom haar weg door het glooiende landschap. Bovenop de afgevlakte top stond de ruïne als een stenen kroon afgetekend tegen heldere winterlucht. Zijn hart bonsde in zijn keel. Hij had geen idee of dit figuur betrouwbaar was. Maar het was de enige mogelijkheid. Hij naderde de ruïne, zette zijn paard vast en liep onder de poort door. Het grootste gedeelte van het oude fort was ingestort, maar er liep nog een enigszins overdekte gang naar binnen. De zon scheen door de gaten in het dak de gang in en in de verte was de deuropening te zien waar hij moest zijn. De deur die daar ooit in had gehangen was allang vergaan. Het fort, dat ooit opstandelingen en vijanden van het Trinh Rijk buiten de deur moest houden, was nu eigendom van insecten, knaagdieren en overwoekerende planten. Net als het Rijk was het fort nog een herinnering aan vroeger, een stuk geschiedenis.

 

De deuropening gaf toegang tot een kamer, die slechts belicht werd door de zonnestralen in de gang en een aantal smalle raampjes drie meter hoog in de muur. De kamer was leeg, op onkruid na, maar er was geen enkele aanwijzing over waar hij ooit voor diende. Hier moest hij wachten, had het bericht gezegd. Waarop wist hij niet. Als zijn bron betrouwbaar was zou hij de informatie krijgen, anders zouden hier zomaar soldaten kunnen staan om hem op te pakken.

 

“Je bent op tijd, mooi” klonk een diepe stem vanuit de schaduwen. “Ik neem aan dat je het afgesproken bedrag bij je hebt?” “Ja” antwoordde hij. Zijn klem klonk minder vast dan hij had gewild. Het was duidelijk dat hij dit niet gewend was. “Goed. Leg de buidel in het licht en keer terug. Voordat je de poort doorgaat zie je rechts de resten van een standbeeld. De documenten vind je in een gat in de sokkel. Tegen de tijd dat je daar bent, hebben wij het geld geteld. Als het niet genoeg is verlaat je het fort niet levend. Ga.”

 

Met trillende hand legde hij de buidel in het licht. Hij wist dat het precies overeenkwam met het afgesproken bedrag, dus hij had geen reden nerveus te zijn, maar met dit soort mensen weet je het nooit. Voorzichtig liep hij terug richting de poort en inderdaad, rechts stonden de overwoekerde resten van een standbeeld. Hij keek om zich heen of hij iemand zag, maar de ruïne was stil en verlaten. Hij schoof wat van de begroeiing opzij en zag in de sokkel de documenten liggen. Hij pakte ze op, rolde ze uit en begon te lezen. En hoe meer hij las, hoe groter de glimlach op zijn gezicht. Nú moest het werken. Het moest nú gaan lukken. En zodra ze gereed waren konden ze de weg inslaan naar een nieuwe tijd, een omslag, een kentering.  


Teaser 2